تبلیغات
پرسش و پاسخ - سئوالات کامپیوتری - Biometric ها چگونه کار می کنند؟
كامپیوتر برای همه

:درباره وبلاگ

:آرشیو

:طبقه بندی

:پیوندها

:پیوندهای روزانه

:صفحات جانبی

:نویسندگان

:آخرین پستها

:ابر برچسبها

:نظرسنجی

آماروبلاگ

پنجشنبه 4 شهریور 1389-11:02 ق.ظ



باز هم سلام

همنطور که گفته بودم این سری هم مقاله ای گذاشتم که مربوط به بحث امنیت می شه

امیدوارم که مفید باشه

مقاله ی بعدی هم در مورد تشخیص چهره هست ، فکر کنم دیگه آخرین مقاله در زمینه امنیتی باشه

بخونید و طبق معمول نظر ندید (این همه وقت می زارم ترجمه می کنم)

مقدمه

فرض کنید که جیمز باند هستید و باید به یک آزمایشگاه سری نفوذ کنید تا یک سلاح بیولوژیکی کشنده را غیرمسلح کرده و دنیا را نجات دهید. اما ابتدا، باید از سیستم امنیتی عبور کنید. عبور از سیستم امنیتی به چیزی بیشتر از یک کلید یا کلمه عبور نیاز دارد مانند عنبیه ها، صدا و شکل دست که برای سیستم شناخته شده و مجاز باشد. فرودگاه ها، بیمارستان ها، هتل ها و فروشگاه های خوار و بار بطور فزاینده ای از بیومتریک برای افزایش ضریب امنیت استفاده می کنند. بیومتریک به فناوری ای گفته می شود که براساس فیزیک یا ویژگی رفتاری ، شما را شناساسی می کند.

 اسکن کردن رگ(ورید) یکی از اشکال شناساسی بیومتریک می باشد

در این مقاله، با سیستم های بیومتریکی آشنا خواهید شد که از دست خط، هندسه دست، صوت، ساختار قرنیه و ساختار ورید استفاده می کنند. همچنین پی خواهید برد که چرا بسیاری از موسسات و دولت ها از این فناوری استفاده می کنند.

شما پیشگیری های امنیتی اولیه ای را هر روز انجام می دهید – از کلید برای ورود به منزل خود و از کلمه عبور و نام کاربری برای ورود به کامپیوتر خود استفاده می کنید. احتمالا استرس ناشی از جای گذاشتن کلیدها و فراموش کردن کلمات عبور را تجربه کرده اید. این دقیقا همان چیزی نیست که شما احتیاج دارید – اگر کلیدهایتان را گم کنید یا کلمه عبور را روی تکه کاغذی یادداشت کنید، شخص دیگری می تواند آنها را یافته و از آنها استفاده کند درست مثل اینکه شما دارید از آنها استفاده می کنید.

بجای استفاده از برخی چیزهایتان (مانند یک کلید) یا برخی اطلاعاتتان (مانند کلمه عبور)، بیومتریک از "شما که هستید" برای شناسایی شما استفاده می کند. بیومتریک می تواند از خصوصیات فیزیکی، مانند چهره، اثر انگشت، قرنیه ها، رگ ها یا خصوصیات رفتاری مانند صدا، دست خط یا ریتم نوشتن شما استفاده کند. برخلاف کلیدها و کلمات عبور، بشدت دشوار است که ویژگی های شخصیتان  را گم یا فراموش کنید. بسیار سخت می توانند کپی برداری شوند. به همین دلیل، افراد بسیاری آنها را امن تر و بسیار مطمئن تر از کلیدها و کلمات عبور می دانند.

بیومتریک از ویژگی های منحصر به فرد، مانند عنبیه ی چشمتان، برای شناسایی شما استفاده می کند.

سیستم های بیومتریک پیچیده به نظر می رسند، اما همگی از سه مرحله ی یکسان استفاده می کنند:

·         ثبت : برای بار اولی که از سیستم بیومتریک استفاده می کنید، اطلاعات اولیه ای درباره شما، مانند نام یا شماره شناسایی، را به ثبت می رساند. سپس تصویری از شما یا اطلاعاتی از ویژگی اختصاصی شما را ثبت می نماید.

·         ذخیره سازی : برخلاف آنچه که در فیلمها می بینید، بیشتر سیستم ها تمام تصویر یا ویژگی خاصی از شما را ذخیره نمی کنند. درعوض ویژگی خاصی از شما را تحلیل کرده و آن را به کد یا گرافی ترجمه می نمایند. اغلب برخی سیستم ها این داده ها را روی یک کارت هوشمند ثبت می نمایند که می توانید آنرا همراه خود داشته باشید.

·         مقایسه : دفعه ی بعد که از سیستم استفاده می کنید، اطلاعات شما را با ویژگی ای که قبلا به ثبت رسانده اید مقایسه می کند. سپس، هویتی که آن را به خود نسبت می دهید را تایید یا تکذیب می کنند.

Biometric

اغلب سیستم ها از این سه عنصر استفاده می کنند:

·         سنسور، ویژگیهایی که برای شناسایی شما به کار می روند جستجو می کند.

·         کامپیوتر، اطلاعات را خوانده و ذخیره می کند.

·         نرم افزار، ویژگیها را تحلیل، به کد یا گراف ترجمه کرده و مقایسه را انجام می دهد.

سیستم های امنیتی بیومتریک، مانند اسکنرهای اثرانگشت که در لپ تاپ T43 از سری ThinkPad از شرکت IBM در دسترس هستند، برای مصارف خانگی بسیار رایج خواهند شد.

 

دست خط

در نگاه اول، استفاده از دست خط برای شناسایی افراد ممکن است ایده خوبی به نظر نیاید. افراد زیادی می توانند بیاموزند تا دست خط دیگران را در زمانی کم با اندکی تمرین تقلید کنند. به نظر می رسد که بسیار آسان خواهد بود که یک کپی از امضای شخصی یا کلمه عبور موردنیاز برداریم و جعل آن را بیاموزیم. اما سیستم های بیومتریک فقط به نحوه ی نوشتن هر حرف توسط فرد توجه نمی کنند، آنها عمل نوشتن را  تحلیل می کنند. آنها میزان فشار، سرعت و ریتمی که برای نوشتن استفاده می کنید را بررسی می کنند.

سیستم تایید امضا

برخلاف اشکال ساده ی حروف،  این ویژگی ها برای جعل کردن بسیار دشوار هستند. حتی اگر شخصی یک کپی از امضای شما داشته باشد و آن را تقلید نماید، ممکن است سیستم تقلید او را نپذیرد. سنسورهای سیستم تشخیص دست خط می توانند شامل یک سطح نوشتنی حساس به لمس یا یک قلم که شامل سنسورهایی برای تشخیص زاویه، فشار و جهت می باشد، باشند. نرم افزار دست خط را به یک گراف ترجمه کرده و تغییرات کوچک در دست خط افراد را تشخیص می دهد.

 

هندسه ی انگشت و دست

 

انگشتان و دستان اشخاص منحصر به فرد می باشند – اما نه به اندازه ی دیگر خصوصیات، مانند اثر انگشت یا عنبیه. به همین دلیل است که موسسات و مدارس، به جای تجهیزاتی با ضریب امنیتی بالا، معمولان از اسکنرهای هندسه ی انگشت و دست برای مجوز دادن به کاربران، نه شناسایی آنان، استفاده می کنند. پارکهای Disney Theme، به عنوان نمونه، برای صدور مجوز ورود به قسمتهای مختلف پارک به کسانی که بلیط دارند، از اسکنر هندسه ی انگشت استفاده می کنند. برخی موسسات به جای کارت ساعت از  اسکنر هندسه ی دست استفاده می کنند.

اسکنر هندسه ی دست

سیستم های اندازه گیری هندسه ی انگشت و دست در نور و دوربین های دیجیتالی استفاده می شود. برای این کار، دست خود را روی سطحی صاف قرار داده، می توانید انگشت خود را از نظر صافی با چند میخ تراز کنید، برای تشخیص دقیق. سپس، دوربین یک یا چند عکس از دست شما و سایه هایی که ایجاد کرده می گیرد. سیستم می تواند از این اطلاعات برای تعیین طول، عرض، ضخامت و انحنای دست یا انگشت شما استفاده کند. البته اطلاعات شما را به الگوی عددی ترجمه می کند. سیستم هندسه ی دست و انگشت نقاط ضعف و قوت زیادی دارد. از آنجاییکه انگشتان و دستان نسب به عنبیه ها و اثر انگشت ها کمتر متمایز کننده هستند، برخی اشخاص احتمالا احساس می کنند این سیستم ها حریمشان را مورد تهاجم قرار می دهد. درهرحال، دستان بیشتر افراد ممکن است در طول زمان بر اثر جراحت تغییر کند، تغییر در وزن یا التهاب مفاصل. برخی سیستم ها روز به روز داده ها را برای انعکاس تغییرات جزئی بروز می نمایند. برای کاربردهایی با ضریب امنیتی بالا، سیستم بیومتریک از خصوصیات متمایزتر مانند صدا استفاده می کند.


 

اثر صوت

صدای شما منحصر به فرد است به دلیل شکل حفره های صوتی و روشی که دهانتان را هنگام صحبت کردن حرکت می دهید. برای عضویت در سیستم اثر صوت، می توانید کلمات یا عباراتی را که مورد نیاز است بیان کنید، یا یک نمونه ی توسعه یافته از گفتار خود را به کامپیوتر بدهید تا بتواند شما را بدون اینکه مهم باشد چه کلماتی را بیان می کنید، شناسایی کند.

وقتی افراد به اثر صوت فکر می کنند، اغلب الگوی موج را که در اوسیلوسکوپ می توانند ببینند به خاطر می آورند. اما داده هایی که در یک اثر صوت استفاده می شود طیف نگاره ی صوت می باشد، نه شکل موج آن. طیف نگاره بطور اساسی یک گراف است که فرکانس های صوتی را در محور عمودی و زمان را در محور افقی نشان می دهد. اصوات  گفتار مختلف اشکال گوناگونی در گراف ایجاد می کنند. طیف نگاره اغلب از رنگها یا سایه های خاکستری برای نمایش کیفیتهای صوتی صدا استفاده می کند.

سیستم های تشخیص صدا از طیف نگاره ها برای نمایش صدای انسان استفاده می کنند.

برخی موسسات از تشخیص اثر صوت استفاده می کنند بنابراین افراد می توانند بدون نیاز به حضور فیزیکی به اطلاعات خود دستیابی پیدا کرده یا مجوز دریافت کنند. به جای ایستادن در مقابل اسکنر عنبیه یا اسکنر هندسه ی دست، می توانند با برقراری یک تماس تلفنی مجوز دریافت کنند. متاسفانه، افراد می توانند از برخی سیستم ها عبور کنند، بخصوص آنهایی که با تلفن کار می کنند، تنها با ضبط کردن کلمه ی عبور شخص مجاز شده. این همان دلیلی است که برخی سیستم ها از کلتمات عبور صوتی گوناگونی استفاده می کنند که تصادفی انتخاب می شوند یا از اثرات صوتی عمومی به جای کلمات بخصوص استفاده می کنند. برخی دیگر از فناوری ای استفاده می کنند که مصنوعاتی که از طریق ضبط و بازپخش ایجاد شده اند را شناسایی می کنند. سیستم های دیگر برای نفوذ بسیار دشوار می باشند.

·         سیستم های چند لایه در مقابل سیستم های چند وجهی

برای برخی سیستم ها، یک روش از شناسایی کافی نیست. سیستم های چند لایه یک روش از بیومتریک را با کارت کلید یا PIN ترکیب می کنند. سیستم های چند وجهی چندین روش بیومتریک، مانند اسکنر عنبیه و سیستم اثر صوت را باهم ترکیب می نمایند.

 

اسکن کردن عنبیه

اسکن کردن عنبیه می تواند به نظر خیلی آینده نگرانه می آید، اما در قلب سیستم یک دوربین دیجیتال CCD وجود دارد. که از نور مرئی و نزدیک به مادون قرمز برای گرفتن عکسی شفاف و با کنتراست بالا از عنبیه ی شخص استفاده می کند. با نور نزدیک به مادون قرمز، مردمک چشم فرد خیلی سیاه می شود، که جدا کردن عنبیه از مردمک چشم را برای کامپیوتر آسان می سازد.

آناتومی چشم

اسکنر عنبیه در کابرهایی با امنیت بالا بسیار رایج شده است زیرا چشم های هر فرد بسیار منحصر به فرد هستند( احتمال تشابه دو عنبیه 1 در 10 به توان 78 می باشد.) عنبیه بیش از 200 نقطه ی مرجع برای مقایسه را در مقابل 60 یا 70 نقطه در اثر انگشت، فراهم می کند.عنبیه مشهود اما ساختاری محافظت شده است، و در طول زمان معمولا تغییری نخواهد کرد، و این عنبیه را برای تشخیص بیومتریک ایده آل می سازد. بیشتر اوقات، چشم های افراد پس از جراحی چشم بدون تغییر باقی می ماند، و افراد نابینا نیز می تواند از اسکنرهای عنبیه با شرط داشتن عنبیه می توانند استفاده نمایند. عینک ها و لنزهای تماسی هم نمی توانند مزاحمت ایجاد کرده یا سبب کاهش دقت در اسکن شوند.

اسکنر عنبیه

هندسه ی رگ (ورید)

همچنانکه با عنبیه ها و اثر انگشت ها یک شخص متمایز از دیگران شناخته می شد، وریدهای شخص او را کاملا متمایز از دیگران می سازند. دوقلوها وریدهای یکسانی ندارند و وریدهای سمت چپ و راست بدن اشخاص متمایز از هم می باشد. بیشتر وریدها از طریق پوست مشهود نیستند، که جعل یا تقلید آنها را بشدت سخت می سازد. شکل آنها بر اساس سن افراد کمی تغییر می کند.

اسکنرهای هندسه ی ورید از نور نزدیک به مادون قرمز برای آشکار کردن الگوی وریدی شخص استفاده می کنند. 

برای استفاده از سیستم تشخیص ورید، کافیست انگشت، مچ، کف دست یا پشت دست خود را نزدیک یا روی اسکنر قرار دهید. دوربین با استفاده از نوری نزدیک به مادون قرمز تصویری دیجیتالی تهیه می کند. هموگلوبین های موجود در خون نور را جذب کرده، سپس رگها با رنگ سیاه در عکس نمایان می شوند. همچون دیگر انواع بیومتریک، نرم افزار الگوی مرجعی بر اساس شکل و مکان ساختار ورید ایجاد می کند.

اسکنرها هندسه ی ورید را کاملا متفاوت از بررسی اسکن ورید که در بیمارستان انجام می شود، تحلیل می کنند. اسکن ورید برای مقاصد پزشکی معمولات توسط ذرات رادیواکتیو انجام می شوود. اکسن های امنیتی بیومتریک، تنها از نوری استفاده می کنند که شبیه به نوری است که در کنترل از راه دور استفاده می شود(کنترل تلوزیون).

 

حریم و دیگر نگرانی ها

برخی افراد با بیومتریک به دلایل مذهبی یا فرهنگی مخالفت می کنند. برخی دیگر دنیایی را تصور می کنند که در آن دوربین ها آنان را شناسایی کرده و هنگام پیاده روی در خیابان تعقیبشان می کند، فعالیت هایشان را دنبال کرده و صفات فردی شان را بدون اجازه تطمیع می کند. افراد ممکن است شگفت زده شوند که یک پایگاه داده ی عظیم در جایی وجود داشته باشد که حاوی اطلاعات حیاتی درباره افراد در دنیا باشد و اطلاعات آنجا امن باشد. در اینجا، سیستم های بیومتریک این قابلیت را ندارند که اطلاعات هر شخصی در دنیا را فهرست و ذخیره کنند. بیشتر تعداد اندکی از اطلاعات مربوط به کاربران را نگهداری می کنند. عموما سوابق یا نمونه ای از خصوصیات شخصی زندگی واقعی کسی را ثبت نمی کنند. این سیستم ها داده ها را به کد تبدیل می کنند. بیشتر سیستم ها فقط در یک مکان خاص که نصب شده اند کار می کنند مانند ساختمان اداره یا بیمارستان. اطلاعات یک سیستم لزوما سازگار با دیگر سیستم ها نیست، اگرچه سازمانهای متعددی سعی کردند تا داده های بیومتریک را استاندارد سازی کنند. علاوه بر پتانسیل های تهاجم به حریم خصوصی، منتقدان نگرانی های دیگری در رابطه با بیومتریک عنوان کردند مانند:

·         اعتماد بیش از اندازه: احساس اینکه سیستم های بیومتریک عاری از خطا هستند ممکن است مردم را به سوی فراموش کردن زندگی روزانه سوق دهد، حس عمومی روشهای امنیتی و نگهداری از داده های سیستم.

·         دسترسی: برخی سیستم ها برای قشر خاصی تطبیق داده نشده اند، مانند افراد سالخورده یا افراد معلول

قابلیت همکاری با دیگر سیستمها: در شرایط اورژانسی، ارگانهایی که از سیستم های متفاوتی استفاده می کنند نیاز است تا داده ها را به اشتراک بگذارند، و در صورت عدم توانایی در برقراری ارتباط با یکدیگر تاخیر به وجود خواهد آمد.


نظرات() 

تاریخ آخرین ویرایش:- -


mahkameh
یکشنبه 20 فروردین 1391 11:10 ق.ظ
salam, mamnoon babate maghale, jaleb bood
آتنا
چهارشنبه 7 مهر 1389 10:02 ب.ظ
سلام.عالی بود.ممنون از وقتی که برای ترجمه گذاشتید
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر